Galatasaray Maçı Başlamadan Kaybetti!

Dün akşam Atatürk Olimpiyat Stadı'nda oynanan Süper Kupa finalinde Galatasaray, Fenerbahçe'ye 2-0 mağlup oldu. Ancak bu yenilgi yalnızca 90 dakikaya mı ait, yoksa çok daha önce mi başladı? Asıl sorgulanması gereken soru budur.

Atatürk Olimpiyat Stadı'nın yaklaşık 20–30 yıldır bilinen kronik sorunları ortada. Hava şartları, rüzgâr, atmosfer ve ulaşım açısından futbol oynamaya elverişsiz bir stat. Sonradan eklenen rüzgâr panelleri bile bu problemi çözebilmiş değil. Günler öncesinden AKOM ve meteoroloji tarafından yapılan sağanak, fırtına ve lodos uyarıları ortadayken; insanların yolda yürümekte zorlandığı bir günde binlerce taraftarın 2–2,5 saat boyunca bu koşullara maruz kalacağı belliydi.

Peki bu tablo karşısında kulüp yönetimleri ne yaptı?

Maç öncesi ortaya çıkan görüntüler oldukça çarpıcıydı. Galatasaray taraftarına dağıtılan, maliyeti 20–30 lirayı geçmeyen, market poşetini andıran yağmurluklar binlerce kişiye layık görüldü. Bunun layık olup olmadığına Galatasaraylılar karar verir; ancak ortaya çıkan manzaranın ciddi bir organizasyon zafiyeti olduğu inkâr edilemez.

Diğer tarafta ise Fenerbahçe yönetiminin yaklaşımı vardı. Saha dışındaki bu fark, saha içine de birebir yansıdı. Fenerbahçe yönetimi taraftarına sarı-lacivert renklerde, rüzgâr ve yağmura dayanıklı, başlığı sıkılabilen kaliteli yağmurluklar dağıttı. Bu sadece bir detay değil, bu maçı ne kadar istediklerinin net bir göstergesiydi.

Saha içine geldiğimizde fark daha da belirginleşti. Orta sahada bariz bir eksikliği bulunan Fenerbahçe, Lazio'da iki gün önce resmi maça çıkmış olan Mateo Guendouzi'yi yaklaşık 28–30 milyon euro bonservis bedeliyle transfer etti ve Süper Kupa finalinde sahaya sürdü. Üstelik Afrika Kupası'nda milli takım kampında bulunan Nene'yi dahi İstanbul'a davet etti. Sahada katkı verir ya da vermez; bu hamleler “biz bu kupayı istiyoruz” mesajının açık göstergesiydi.

Galatasaray cephesinde ise aylarca 28 Ocak tarihi işaret edildi. “21 Ocak'taki maçları görelim” denildi. Şampiyonlar Ligi'ne devam edilip edilmeyeceğine göre transfer yapılacağı ima edildi. Yapılan açıklamalar, Galatasaray'ın elenmesi durumunda transferden vazgeçilebileceğini açıkça gösterdi. Fenerbahçe final maçına iki gün kala risk alırken, Galatasaray rehaveti tercih etti.

Bu noktada teknik ekip ve Okan Buruk da sorgulanmak zorunda. Galatasaray futbol takımı Victor Osimhen'den ibaret değildir. Sağ kanatta yıllık yaklaşık 10 milyon euro kazanan Leroy Sané, sol kanatta 5 milyon Euro maaş aldığı söylenen Barış Alper Yılmaz oynuyor. Yedek kulübesinde İlkay Gündoğan, Gabriel Sara gibi oyuncular var. İlk 11'inde Lucas Torreira ve Mario Lemina gibi isimler sahadaysa, Süper Kupa finalinde daha planlı, daha organize, daha mücadeleci bir futbol oynamak zorundasın.

Çünkü Galatasaray'ın Atatürk Olimpiyat Stadı'na karşı ciddi bir fobisi var. Bu fobi ancak yüksek konsantrasyonla aşılabilir. Galatasaray tarihsel olarak finallerin takımıdır ve yaklaşık %72'lik bir final kazanma oranına sahiptir. Ancak bu algı son iki yılda yerle bir olmuştur.

Hatırlayalım: Olimpiyat Stadı'nda oynanan son Süper Kupa finalinde Beşiktaş karşısında 5-0'lık tarihi bir hezimet yaşandı. Bir final maçında beş gol yenildi. Dün akşam ise yine Olimpiyat Stadı'nda Fenerbahçe'ye 2-0 mağlup oldu ve yine gol atamadı.

Bu bir tesadüf değil. Galatasaray bu statta futbol oynayamıyor. İstanbulspor karşısında 1-0 zor kazanılan maç, Ümraniyespor karşısında 2-1'lik mücadele, Karagümrük karşısında son dakikada gelen galibiyet, Eyüpspor maçında 70 dakika gol atılamaması… Hepsi aynı gerçeği işaret ediyor.

Eğer böyle bir geçmişe rağmen, bu kadar hazırlıksız, bu kadar rehavet içinde, “nasılsa kazanırız” düşüncesiyle sahaya çıkarsan; Domenico Tedesco ve öğrencileri seni mat eder. Dün akşam da tam olarak olan budur.

Futbol, rehavete kapılanların oyunu değildir.
Galatasaray bu maçı sahada kaybetmedi.
Bu final, maç başlamadan çok önce kaybedildi...